วันนี้วันพฤหัส

เมื่อวันอังคารแม่มาหาด้วย

เลยไปทำฟัน แล้วไปกินข้าวกับแม่ แม่โทรไปหาน้านี น้านีอยู่บ้านเลยออกมาเจอกัน ไม่ได้เจอกันนานมากๆ เราขึ้นมาอยู่กทม.7 ปี เห็นจะได้แต่เจอกันไม่กี่ครั้ง ไปกินข้าวในซอยรางน้ำซึ่งผู้คนเยอะโครตๆ ร้านที่กินชื่อร้านกวง เป็นร้านอาหารทะเล แต่อร่อยสู้ที่ตรังไม่ได้หรอก <<เข้าข้างบ้านเกิดตัวเองสุดสุด

 

วันพุธ ถูกอาจารย์วอร์ดเด็กด่ายับ ซึ่งตรูก็ยอมรับว่าขี้เกียจสุดขีด อาจารย์ถามว่าน้องเพชรมีไข้มั้ย?????? ตรูก็ตอยไปตามตรงว่าไม่ได้ดู โดนเลยคราวนี้ มีหวังตรูต้องเป็นเด็กตกวอร์ดเลยแหงๆ เฮ้ออยากรีบจบจัง อยู่ไปกับสิ่งที่ไม่ชอบเนี่ยมีแต่ความคับแค้นใจ

 

วันนี้ก็วันพฤหัสของอาทิตย์ที่ 3 แล้วสินะ จะย้ายไปวอร์ดเด็กเล็กอาทิตย์หน้า และอีก 2 อาทิตย์ก็สอบลงกอง ซึ่งตอนนี้กรูยังมิได้ความรู้อะไรเรย

--
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"Do not be used to this world along the way we are Growing up,
be parted of the one who enjoy the ordinary things like you are here at the first time."

>>>All that really belongs to us is time; even he who has nothing else has that.

เราคือใคร

บางทีเราชอบทำตัวแย่ๆ กับคนในครอยครัว และใครๆ ก็ตามที่แคร์ ไม่เข้าใจว่าตัวเองจะทำอย่างงั้นไปทำไม?????.

ด้วย อีโก้ หรืออะไรซักอย่างทำให้เราเป็นคนไม่ยอมใคร ไม่ก็ดื้อเงียบ

เอาแต่ใจตัวเองตลอดเวลา ไม่สนใจว่าคนอื่นจะเป็นไง

นั่นคือเราเลยล่ะ กลับบ้านทีไรเป็นต้องไม่พอใจคนนู้นคนนี้ทุกทีเลย

บางทีนี่อาจเป็นสาเหตุที่ทำให้ชอบอยู่คนเดียว แต่มันก็ทำให้รู้สึกแย่ทุกครั้งที่วันหยุดยาวแต่ไม่ยอมกลับบ้านเพราะกลัวกลับไปทะเลาะกับใครเข้าอีก ซึ่งนั่นทำให้ชีวิตแย่กว่าเดิม



ทำไงได้ก็คนมันความเห็นไม่เหมือนกัน

ต่างคนก็อีโก้สูง สูงกันทั้งบ้าน ยังงี้ก็คงทะเลาะกันจนตายไปข้างนึง

เซ็ง ..... ก็เลี้ยงกันมาแบบนี้จะให้อ่อนข้อกันง่ายๆ คงยาก ก็พยายามอยู่แต่ไม่สามารถทำได้จริงๆ